Yavuz Kabadayı

İTÜ — Endüstri Mühendisliği

Uzmanlık: Disiplinli, İstikrarlı, Soğukkanlı

Selam, ben yavuz. İlk YKS senemde, dershane veya özel ders desteği almadan Türkiye 2590.’sı oldum ve şu an İTÜ’de endüstri mühendisliğinde eğitimime devam ediyorum. Sürecin başı benim için aslında çok da parlak değildi. 11. sınıftan 12’ye geçerkenki yaz tatilinde, arada bir TYT matematik branş denemesi çözmek dışında neredeyse hiçbir şey yapmamıştım. Dönem başladığında rakiplerimin epey gerisinde kalmıştım. Tam o noktada oflayıp puflamak veya pişmanlıklarla vakit kaybetmek yerine, "en azından TYT matematiği sağlama aldım" diyerek elimdekine odaklandım. Geçmişe takılıp kalmanın bana hiçbir fayda getirmeyeceği gerçeğiyle yüzleşip tamamen önüme baktım. Oradan kazandığım zamanı ve enerjiyi çalışmaya harcadım. İpleri elime alıp disiplini oturtunca da arayı kapatmakla kalmadım, hızla herkesin önüne geçmeye başladım. Bu ivme bana MSÜ’de Türkiye 31.’liğini getirdi. Bu sonuç bende "nasıl olsa yapıyorum" rahatlığı ve aşırı bir özgüven yarattı. Rehavete kapılıp çalışma sürelerimi azalttım ve o anki rahatlığım, asıl hedefim olan ilk 1.000’e girmeme mal oldu. Başarının sadece iyi bir altyapıyla değil, son ana kadar korunan istikrarla geldiğini yaşayarak tecrübe ettim. İzmir Fen Lisesi gibi köklü ve rekabetin zirvede olduğu bir okulda okudum. O yoğun atmosferde; hem kendimde hem de etrafımdaki birbirinden başarılı insanlarda stresin, değişen duygu durumlarının ve kriz anlarının nasıl yönetildiğini en ön sıradan gözlemledim. Gördüğüm en net şey şuydu: "çalışmak" dışında tek bir doğru şablon yok. Herkesin kendi şartlarına ve psikolojisine uygun bir programla ilerlemesi şart. Benim çalışma felsefemin temelinde "kalite ve hız dengesi" yatıyor. YKS'de zamanla yarıştığımız bir gerçek; ama konuları sırf hızlıca bitirmek için yarım yamalak kapatmaya kesinlikle karşıyım. Konuları gerçekten anlayarak, mantığını oturtarak ama zamandan da en az fireyi vererek ilerleyeceğiz. Konularda büyük eksiklerimiz kalmadığında ise en büyük silahımız genel ve branş denemeleri olacak. Ancak benim koçluk sistemimde denemeyi çözüp neti hesapladıktan sonra kenara atmak yok. Asıl gelişim; o denemedeki yanlışlara odaklandığımızda, eksiklerin nedenini analiz edip üzerine profesyonelce gittiğimizde başlayacak. Amacımız her denemede süreci biraz daha kusursuz hâle getirmek olacak.